Παρερμηνεύσαμε θαρρώ την έννοια της πρωτεύουσας.Έχει μαζευτεί υπεράριθμος αριθμός πολιτών στην Αθήνα.Νομίζω ένα χρήσιμο μέτρο(που θα μπορούσε να βοηθήσει από την πρώτη κιόλας στιγμή) είναι το εξής : όποιος πήρε σύνταξη έχει στην διάθεση του έναν μήνα να καθορίσει τις υποχρεώσεις του και μετά αποχωρεί από την Αθήνα με προορισμό είτε τα προάστια είτε την επαρχία,την ιδιαίτερη πατρίδα του.Όπως και να το κάνουμε πρέπει να κινηθούν και οι οικονομίες στην επαρχία.Η πρωτεύουσα πρέπει να γίνει η μητέρα του εργαζόμενου πολίτη,να πάρει μια βαθιά ανάσα από το βάρος των αν μη τι άλλο μη χρήσιμων πλέον πολιτών.Αντιθέτως είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι για την ιδιαίτερη πατρίδα τους.Για να μεταφέρουν τον πολιτισμό της πρωτεύουσας και εκεί.Τα προάστια θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν μια από την αρχή δομημένη βιομηχανική κοινότητα.
Το δεύτερο θέμα του σημερινού κειμένου είναι η ψήφος των υπερηλίκων πολιτών του κράτους.Νομίζω ότι μόνο κακό κάνει στο εκλογικό σώμα η ψήφος των πολιτών που δεν είναι πια εργαζόμενοι.Μεγάλο προβληματισμό προκαλούν τα τεράστια ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων ειδικότερα στην επαρχία.Αυτό σχετίζεται άμεσα με το δικαίωμα ψήφου στους συνταξιοδοτημένους πολίτες.Κυριαρχούν οι μικροπολιτικές,η ημιμάθεια και οι τακτικές οικογενειοκρατίας.
Ως σύνοψη του κειμένου θα έλεγα ότι το κράτος πρέπει να τιμήσει τους συνταξιούχους για ο,τι προσέφεραν με την εργασία τους στην κοινωνία με μία αξιοπρεπής σύνταξη αλλά από εκεί και πέρα πρέπει να προστατέψει το νεότερο μέρος της κοινωνίας που στην τελική είναι και το πλειοψηφικό.
Να ξεκαθαρίσω ότι αυτή είναι μια μικρή προσέγγιση ενός θέματος που δεν λύνεται έτσι εύκολα προφανώς.Πιο πολύ το κείμενο είναι για περαιτέρω προβληματισμό και λιγότερο για νουθεσία.
''Ιππότης σε έναν κόσμο που μοιάζει στον δικό σου,γεια σου ρομποτάκι θα μου πεις τον κωδικό σου; "
